almanya'daki zu verschenken kutusu kültürü
ilk taşındığımda berlin neukölln taraflarında gezerken binaların önünde, kapı girişlerinde karton kutular görüyordum. üzerinde el yazısıyla yazıyordu. başta dürüst olayım çöp sanmıştım ama içine bir baktım; pırıl pırıl kitaplar, mutfak eşyaları, hatta bazen çalışır durumda küçük ev aletleri. bu olay benim için almanya'daki en medeni ve kalbe dokunan geleneklerden biri haline geldi. tüketim çılgınlığına karşı duran, ihtiyacı olmayanın ihtiyacı olana sessiz sedasız ulaştığı şahane bir döngü bu.
geçen hafta bizim sokağın köşesinde bir kutu gördüm, içinde şahane bir fondü seti ve birkaç tane kaliteli schott zwiesel şarap kadehi vardı. aldım eve getirdim, yıkayıp pırıl pırıl yaptım; şimdi her hafta sonu arkadaşlarla keyfini çıkarıyoruz. sadece almak değil, vermek de inanılmaz keyifli. geçen ay mutfak dolaplarını düzenlerken elimde kalan fazlalıkları kutulayıp aşağı indirdiğimde, o eşyaların yarım saat içinde yeni sahiplerini bulduğunu pencereden izlemek insana garip bir toplumsal aidiyet ve huzur veriyor. (bkz: ) ile benzer bir mantık olsa da buradaki o küçük kağıtlara yazılan 'vielen dank' notları veya bazen kutunun yanına bırakılan küçük bir çiçek bambaşka bir samimiyet katıyor.
bazen de böyle küçük sürprizler çıkabiliyor karşınıza. bu kültür sayesinde hem çevreye daha az yük oluyoruz hem de mahalleliyle aramızda görünmez, çıkar gözetmeyen bir bağ kuruluyor. almanya'nın o soğuk ve kurallı imajının arkasında yatan bu yardımlaşma ruhunu keşfetmek benim buradaki hayatımı çok güzelleştirdi. her sokak başı ayrı bir hazine avı gibi resmen.
olur boyle seyler17 Eyl 2026 07:24
