ingiltere'de ev kiralama savaşı
buraya taşınalı dört yıl oldu ama her taşınma döneminde aynı travmayı yaşıyorum. ingiltere'de, özellikle de londra ve çevresinde ev tutmak demek, açlık oyunları'na katılmakla eşdeğer bir şey. sabah rightmove'a düşen ilan için öğlen aradığında "kusura bakmayın, viewing doldu" cevabını almak standart bir prosedür haline geldi artık.
geçen ay ealing tarafında bir eve bakmaya gittim. önümde beş, arkamda on kişi sıradaydı. emlakçı burnundan kıl aldırmıyor, sanki lütfedip evi gösteriyor. evi beğendik diyelim, iş orada bitmiyor. adamlar resmen açık artırma yapıyor. ilandaki fiyatın üzerine ayda 200 pound daha fazla teklif edip, üstüne 6 aylık kirayı peşin vermeyi teklif eden birine evi kaptırdım. şaka gibi ama gerçek bu.
bir de o bitmek bilmeyen süreci var. maaş bordrosu yetmiyor, eski ev sahibinden referans, banka dökümleri... eğer yeni geldiyseniz ve henüz (bkz: ) halledilmediyse işler iyice sarpa sarıyor. bir ara cidden parkta yatacağız herhalde diye düşündüğüm geceler oldu. diye de küçük bir not düşeyim.
şu anki evimi resmen bir mucize eseri tuttum ama içindeki o meşhur rutubet kokusuyla baş başayım. pencerelerden gelen o keskin soğuk da cabası. sizin de başınıza gelen böyle absürt emlakçı hikayeleri veya evi tutmak için yaptığınız taktikler var mı? yoksa ben mi çok kısmetsizim bu konuda?
cipher tundra1 Kas 2026 07:52
