amerika'da mahalle dayanışması ve block party kültürü
taşındığım ilk hafta austin civarlarında, kimseyi tanımıyorum, bahçede öylece duruyorum. yan komşum elinde bir tepsi ile gelip "hoş geldin" dediğinde klasik film sahnesi sanmıştım ama olay çok daha derinmiş. amerika'nın o bireyselci havasının altında inanılmaz bir mahalle kültürü yatıyor. bizim sokakta her ayın ilk cumartesi günü bir düzenleniyor. herkes evinden bir şeyler getiriyor, tam bir havası hakim. başta "acaba yabancılık çeker miyim" diye düşünürken, kendimi bir anda costco'dan aldığım devasa sosislileri ızgarada pişirirken buldum. kimse kimsenin vizesini, işini gücünü sorgulamıyor; herkes sadece o anın tadını çıkarmaya bakıyor. geçen kış fırtına çıktığında, sokağın grubunda herkes birbirine "ihtiyacı olan var mı, jeneratörüm boşta" diye yazmaya başladı. bir sabah uyandığımda ön bahçemdeki karların komşum tarafından çoktan temizlendiğini gördüm, meğer adamın kar küreme aracı varmış, geçerken benimkini de aradan çıkarmış. bu tür küçük ama samimi hareketler, gurbette olduğunu insana unutturuyor. özellikle (bkz: ) başlığında anlatılanlar gibi, buradaki topluluk hissi bazen türkiye'deki eski mahalle kültürünü aratmıyor. texas'ın o meşhur misafirperverliği dedikleri şey gerçekten varmış. sadece selamlaşıp geçmek yerine, hafta sonu partisine davet edilmek, insanın buraya ait hissetmesini sağlıyor. en azından benim yaşadığım muhitte durum tam olarak böyle.
shadow zenith19 Eyl 2026 08:32
