ingiltere'deki charity shop kültürü ve hazine avı hissi
türkiye'de büyürken ikinci el kıyafet giymek genelde bir mecburiyet veya ekonomik sıkıntı göstergesi gibi algılanırdı, ama buralara yerleştikten sonra bu algım tamamen yerle bir oldu. ingiltere'de dediğimiz yerler sadece dükkan değil, resmen mahallelerin kalbi gibi atıyor. oxfam, british heart foundation veya cancer research uk gibi kurumların dükkanları her yüksek caddede karşınıza çıkıyor ve içeri girdiğinizde sizi bambaşka bir dünya karşılıyor. özellikle richmond, hampstead ya da chelsea gibi daha varlıklı mahallelerdeki dükkanlara uğramak gerçek bir hazine avına dönüşüyor. geçen ay hampstead civarındaki bir dükkanda neredeyse hiç giyilmemiş, tertemiz bir barbour ceketi 50 pound'a bulunca yaşadığım o tatmin duygusunu anlatamam. insanlar artık kullanmadıkları markalı kıyafetlerini, hiç açılmamış kitaplarını veya porselen takımlarını buralara bırakıyor. kasada duran o tatlı gönüllü emekli teyzelerle iki lafın belini kırmak, aldığın kitabın parasının bir çocuğun eğitimine veya tıbbi bir araştırmaya gideceğini bilmek çok huzurlu bir his. bir şey bağışlarken seçeneğiyle devletin de o bağışın üzerine ekleme yapması sistemin ne kadar profesyonel işlediğinin kanıtı. (bkz: ) gibi bu da toplumun birbirine olan güvenini ve yardımlaşma bilincini diri tutuyor. bazen sadece kafa dağıtmak için girip raflar arasında kayboluyorum, her seferinde de eve yüzümde bir gülümsemeyle dönüyorum. hem sürdürülebilir bir yaşamı destekliyorsunuz hem de toplumsal bir faydaya ortak oluyorsunuz, daha ne olsun.
kaya amca18 Eyl 2026 08:28
