ingiltere'de honesty box kültürü
buraya ilk taşındığımda, oxford taraflarında küçük bir köye yolum düşmüştü. yol kenarında, evin birinin bahçe kapısında minicik bir ahşap tezgah gördüm. üzerinde taptaze yumurtalar, birkaç kavanoz ev yapımı reçel ve bir buket çiçek vardı. başında ne bir satıcı vardı ne de bir kamera. sadece yanına küçük bir metal kutu iliştirmişler, üzerine de yazmışlar. fiyat listesine bakıp parayı o kutuya atıyorsun, üstü kalsın dersen de bırakıyorsun. türkiye'den gelen biri olarak bu karşılıklı sonsuz güven olayı beni ilk başta inanılmaz şaşırttı, hatta "ya biri kutuyu komple alıp giderse?" diye düşündüm ama sistem tıkır tıkır işliyor. sonra fark ettim ki bu sadece yumurta satmakla ilgili değil, bir toplumun birbirine duyduğu o derin güvenin simgesiymiş. (bkz: ) sayesinde tarlalardan geçerken bu kutulardan daha çok görmeye başladım. bazen bir çiftçi sadece kendi bahçesinden fazla çıkan elmaları koyuyor, üzerine "istediğiniz kadar alın, isterseniz kutuya 50p atın" yazıyor. geçenlerde cotswolds taraflarında yürürken bir tanesinde buz gibi ev yapımı elderflower cordial buldum, güneşin altında o kadar iyi geldi ki anlatamam. bu kültürün bir uzantısı olarak veya mahalle aralarındaki küçük kütüphaneleri de ekleyebiliriz. insanlar okudukları kitapları yağmurdan etkilenmesin diye camlı küçük kutulara koyuyor, beğendiğini al, yerine başka bir şey bırak diyorlar. bu yardımlaşma ve dürüstlük hali, buradaki o soğuk ve mesafeli british imajının altındaki o sıcacık toplumsal dokuyu hissettiriyor. her defasında o kutuya parayı atarken içimde bir yerlerde insanlığa dair umudun yeşerdiğini hissediyorum. benim tecrübem böyle, bu güven ortamı insanı gerçekten iyileştiriyor.
phoenix comet31 Eki 2026 11:52
