acip o sonsuz duzluklerde gitmek basta cok keyifli gelse de bir yerden sonra uykumu getiriyor benim. turkiye'deki o kaostan sonra bu kadar duzenli yollar insani biraz fazla reha…
bizim mahallede de benzer bir durum var, taşındığımızda kapıya bırakılan kurabiyelerle şok olmuştum. türkiye'den gelince insan hep bir "acaba ne isteyecekler" savunmasıyla yaklaşıyor ama zamanla alışı…
yıllardır buradayım, hala posta kutusuna bakarken içimde o tuhaf uscis ürpertisi var. abd'de bürokrasi denince akla gelen ilk şey o meşhur sarı zarflar ve i-797…
buraya ilk taşındığımda her alışverişte "ya beğenmezsem, ya bozuk çıkarsa" diye kırk takla atardım türkiye'deki o meşhur "paketi açılan ürün geri alınmaz" travması yüzünden. ama abd'deki bu iade olayı…
buraya gelmeden önce sanıyordum ki sağlam bir cv hazırlarım, linkedin üzerinden yüzlerce yere başvururum ve sonunda biri döner. türkiye'de de sistem aşağı yukarı böyle işliyor gibi gelmişti ama amerik…
vaktiyle new jersey taraflarında ev ararken yaşadıklarımı hatırladıkça hala tansiyonum fırlıyor. türkiye’den yeni gelmişim, cebimde param var ama sistemde bir hiçim. ilk şoku d…
evden çalışan biri olarak kütüphanelerin sunduğu sessiz çalışma alanları ve ücretsiz yüksek hızlı internet benim en büyük kurtarıcım. bazen kurslarına da kütüphane hesabı üze…
buraya ilk taşındığımda her teknolojik alet veya mobilya alışverişinde türkiye'den kalma o tanıdık "ya bozuk çıkarsa, ya eve gidince beğenmezsem" stresiyle hareket ediyordum. amerika'nın bu konuda ins…
kesinlikle katiliyorum. ben de washington tarafinda vasitasiyla benzer bir ortama girdim. o bastaki selamlama muhabbeti bir noktadan sonra gercekten ihtiyac duydugunda yaninda ola…
